La Esperanta Vikipedio finfine pereis komplete kiel serioza projekto de enciklopedio.
Internet, Interreto, Vikipedio, Wikipedia
Sollal: Neujahr nach dem Mondkalender
Sollal: Novjaro laŭ la luna kalendaro
Heute beginnt endlich auch nach dem Mondkalender das neue Jahr. Hier wird es als Jahr des goldenen Schweins gepriesen und beworben – und man sollte deshalb vermuten, dass es ein Jahr im Element Metall ist, dessen chinesisches Zeichen auch Gold, Geld bedeutet. Ist es wirklich in diesem Jahr ein goldenes Schwein?
Hodiaŭ finfine ankaŭ laŭ la luna kalendaro komenciĝas nova jaro. Ĉi tie oni laŭdas kaj reklamas ĝin kiel la jaron de la ora porko – kaj oni pro tio devus suspekti, ke estas jaro kun la elemento metalo, kies Ĉina signo signifas ankaŭ oro, mono. Ĉu vere ĉi-jare la porko estas ora?
Mi ankoraŭ ne mem instalis ĝin – estu vi pli rapida! (Vastalto – Akvosfero – jam faris.)
Temas pri Esperantigo de versio 2.1 de la bloga programaro WordPress. Finfine mi ĝin tradukis, kaj vi povas ĝin elŝuti: WordPress 2.1 en Esperanto.
Se vi trovos erarojn, aŭ se aperos alispecaj problemoj, alskribu min: “bertilow” ĉe “gmail.com”.
Nun mi ankaŭ devas trovi tempon mem transiri ĉi tie al versio 2.1, kaj ankaŭ ĉe Lingva Kritiko (cetere ne maltrafu la tiean artikolon “La artikolo” nek la viglan debaton pri ĝi).
Der Winter hier ist bisher viel weniger kalt als wir befürchtet hatten. Und geschneit hat es überhaupt erst zweimal. Mitte Dezember, an einem Sonntagmorgen, lag dicker Schnee und wir haben einen schönen Sonntagvormittagsspaziergang zum Bonghwasan, unserem Naherholungspark gemacht. Viel gibt es darüber nicht zu erzählen, sondern eher zu zeigen:
La vintro ĉi tie ĝis nun estis multe malpli malvarma ol ni antaŭe timis. Kaj entute neĝis nur du fojojn. Meze de Decembro, en dimanĉa mateno, kuŝis sur la grundo dika neĝotavolo, kaj ni faris en dimanĉa antaŭtagmezo belan promenon al Bonghwasan, nia najbaraĵa refreŝigoparko. Pri tio ne estas multo por rakonti, sed ja por montri:
En Seulo, oni ĉie aŭdas Korean popmuzikon. Ĝi sonas en la metroo (sur la kajo, kiam oni atendas trajnojn). Ĝi sonas en superbazaroj. Ĝi trude bruas sur la stratojn el diversaj vendejoj. Kaj ĝi sonas ankaŭ en la gimnastikejo, kie mi lastatempe provas iom muskoligi kaj sengrasigi min.
Legi la tutan afiŝon »
Ein neues Jahr beginnt – euch allen die besten Wünsche für 2007!
Komenciĝas nova jaro – al vi ĉiuj la plej bonajn dezirojn por 2007!
Seit ich vor zwei Jahren über Weihnachten in Korea geschrieben habe, hat sich an meinem Weihnachtsgefühl hier in Korea nicht viel geändert. Das Wetter ist hell und freundlich, darüber hinaus in diesem Jahr relativ warm, so dass mir immer noch nicht wie Weihnachten ist. Auch die Weihnachtsbäume in den U-Bahn-Stationen gibt es nach wie vor, manchmal in kitschigeren Varianten wie auf dem Foto: neben dem Baum ein Rentier und ein Ziegenbock, an denen kleine Lämpchen blinken.
De kiam mi antaŭ du jaroj skribis pri Kristnasko en Koreujo, ne ŝanĝiĝis multo pri mia Kristnaska sento ĉi tie en Koreujo. La vetero estas hela kaj agrabla, kaj aldone ĉi-jare relative varma, tiel, ke al mi ankoraŭ ne estas tute kiel Kristnasko. Ankaŭ la Kristnaskaj arboj en la metrostacioj plu ekzistas same kiel antaŭe, iafoje en kiĉaj variantoj kiel sur la foto: apud la arbo estas boaco kaj virkapro, sur kiuj palpebrumas malgrandaj lampetoj.
Ein Parkplatzeinweiser im Weihnachtsmann-Kostüm
Parkeja direktisto en kostumo de Sankta Nikolao
Neu ist vor allem die Menge an Weihnachtlichem. Wo man geht und steht, weihnachtet es. Weihnachtslieder, Verkäuferinnen mit Weihnachtsmützen oder Rentiergeweihen, Parkplatzeinweiser als Weihnachtsmänner, Werbung mit Hinweisen auf Weihnachten und und und. Das alles erschien mir in diesem Jahr noch einmal viel mehr als im letzten Jahr, aber vielleicht täuscht mich die Erinnerung.
Nova estas precipe la kvanto da Kristnaskecaĵoj. Kie ajn oni sin trovas, Kristnaskumas. Kristnaskaj kantoj, vendistinoj kun Kristnaska ĉapo aŭ boaca kornaro, parkejaj direkstistoj kiel Kristnaskaj viroj, reklamo kun aludoj al Kristnasko k.t.p. k.t.p. Ĉio tia ŝajnas al mi ĉi-jare ankoraŭ iom pli multa ol en la pasinta jaro, sed eble min trompas mia memoro.
Was uns aber in diesem Jahr besonders aufgefallen ist, waren die Torten.
Ĉi-jare aparte rimarkis ni la tortojn.
Kiel mi ĵus menciis mi tradukis en Esperanton la programon WordPress 2.0.5 (kiun ni uzas por blogi ĉi tie, kaj kiun mi uzas ankaŭ en Lingva Kritiko).
Nun finfine eblas elŝuti tiun tutan paketon. Se vi trovos erarojn, aŭ se aperas alispecaj problemoj, alskribu min: “bertilow” ĉe “gmail.com”
Iafoje mi skribis ĉi tie pri Esperantaĵo, precipe pri PMEG, sed ekde nun estos malpli da tiaj temoj ĉi tie, ĉar mi ĵus lanĉis novan TTT-ejon (blogo-similan) pri Esperantologio: Lingva Kritiko. Tie mi kaj aliaj Esperantologoj aperigos artikolojn. Mia unua artikolo temas pri La gramatikaj terminoj en PMEG, kaj estas iasence daŭrigo de la ĉi-tiea diskuto pri la recenzo de PMEG en la Ondo de Esperanto.
Mi ĵus instalis novan version de la programo WordPress, kiu funkciigas tiun ĉi blogon. Pli precize temas pri WordPress 2.0.5.
Ich habe gerade eine neue Version des Programms WordPress installiert, mit dem dieses Blog funktioniert. Genauer gesagt, handelt es sich um WordPresse 2.0.5.
Espereble ĉio iris glate. La ĉefaj diferenco estos por tiuj legantoj, kiuj legas la blogon en la Germana. Niaj afiŝoj plu restos dulingvaj, sed la ĉirkaŭa teksto (la interfaco en komputila ĵargono) estas nun aŭ en Esperanto aŭ en la Germana, kaj ĉiu povas mem ŝanĝi lingvon per ligilo supre en la flanka kolumno.
Hoffentlich ist alles gut gegangen. Unterschiede zu vorher wird es hauptsächlich für die Leser geben, die unser Blog auf Deutsch lesen. Unsere Einträge werden weiterhin zweisprachig sein, aber der Text drumherum (die Oberfläche im Computerjargon) ist nun entweder auf Esperanto oder auf Deutsch, und jeder kann selbst über den Link oben in der seitlichen Spalte die Sprache wechseln.
Ŝanĝiĝis la kontroldemando kontraŭ rubokomentoj, kiun oni ĉiam devas respondi, kiam oni skribas komenton. Espereble vi sukcesos venki tiun defion. 
Die Kontrollfrage zum Schutz gegen Spamkommentare, die man bei einem Kommentar immer beantworten muss, hat sich geändert. Hoffentlich schafft ihr es, diese Herausforderung zu meistern.
Okaze de problemoj komentu ĉi tie aŭ skribu retpoŝtan mesaĝon al mi (“bertilow” ĉe “gmail.com”).
Wenn es Probleme gibt, dann schreibt hier einen Kommentar oder schickt eine E-Mail an mich (“bertilow” beim Server “gmail.com”).
Mi tradukis la tutan WordPress 2.0.5 en Esperanton, kaj mi baldaŭ publikigos tiun tutan paketon por ke ankaŭ vi povu uzi modernan WordPress-on en la Internacia Lingvo. Wordpress kompreneble haveblas ankaŭ en la Germana kaj en multaj aliaj lingvoj.
Ich habe das ganze WordPress 2.0.5 in Esperanto übersetzt und werde dieses Paket bald veröffentlichen, damit auch ihr ein modernes WordPress in der Internationalen Sprache nutzen könnt. WordPress gibt es natürlich auch auf Deutsch und in vielen anderen Sprachen.
Eine Sache hier in Korea fasziniert mich immer wieder: Essen wird häufig mit der Schere geschnitten. Am auffälligsten ist das bei Nudeln. Die werden nicht etwa vor dem Kochen gebrochen oder so, sondern man bekommt die fertigen langen und wirren Nudeln in einer Schüssel und schneidet sie einfach mit der Schere klein. Ansonsten wird die Schere im Restaurant viel zum Zerteilen von Fleisch und Gemüse verwendet. In Bäckereien schneidet man damit manchmal Brot und Kuchen in Würfel, und vor gar nicht langer Zeit waren wir in einem Imbiss, der für das selbständige Zerschneiden von kleinen Pfannkuchen mit Zuckerfüllung Scheren zur Verfügung gestellt hat.
Unu afero ĉi tie en Koreujo min ĉiam denove fascinas: Manĝaĵojn oni ofte tondas per tondilo. Tio plej rimarkindas pri nudeloj: Ilin oni ne rompas antaŭ la kuirado, sed oni ricevas la pretajn longajn kaj implikitajn nudelojn en bovlo, kaj oni simple tondas ilin en malgrandajn pecojn per tondilo. Krome oni multe uzas tondilon en restoracioj por disigi viandon kaj legomojn. En bakejoj oni iafoje tondas panon kaj kukojn en kubojn, kaj antaŭ nelonge ni estis en rapidmanĝejo, kiu disponigis tondilon por propra distondado de malgrandaj sukerplenigitaj krespoj.
Ĵus aperis en la gazeto “La Ondo de Esperanto” ampleksa recenzo de PMEG. Ĝi estas treege negativa, por ne diri insulta: Dufoje la recenzinto parolas pri demenco miaflanke!
Legu mem la recenzon. Se vi havas komentojn, ne hezitu skribi al la gazeto (“sezonoj” ĉe “kanet.ru”). La redaktanto jam deklaris, ke li bonvenigas reagojn.
Sed ne forgesu kontroli la citaĵojn el PMEG en kunteksto, ĉar iafoje la recenzo laŭ mia opinio sufiĉe false kaj nehoneste prezentas la enhavon de mia libro.
Antaŭ nelonge aperis versio 2.0 de la bonegega TTT-legilo Fajrovulpo (“Firefox”), kiu vi jam uzas, ĉu ne? Ĉu ne? Unu el la novaĵoj en tiu versio estas literumilo por tekstokampoj. Plej brile estas, ke jam haveblas ankaŭ Esperanta vortaro por tiu literumilo. Ĝi estas facile instalebla, kaj tuj aŭtomate funkcias. (Atentu, ke en tiu paĝo la vortaro ial nomiĝas “eo-eo” anstataŭ “Esperanto”, se oni ne jam korektis tiun strangaĵon.)
Fakte ĝi nun helpegas min, kiam mi verkas tiun ĉi afiŝon!
Post instalado, oni povas elekti lingvon, aktivigi aŭ malaktivigi la kontroladon, korekti vortojn, aldoni novajn vortojn al la vortaro k.t.p. pere de la dekstra musbutono (en tekstokampo). Ĉio estas sufiĉe memklariga, kaj vere tre bone funkcias … se oni skribas kun veraj supersignaj literoj. Sed tion vi jam faras, ĉu ne? Ĉu ne? H-skribon aŭ X-skribon la literumilo ne scias. Des pli indas transiri al veraj supersignoj, se vi ne jam faris tion.
Cetere la efektiva vortlisto estas tiu sama, kiun oni jam povas uzi en la bonega kaj senkosta dokumentoprogramo OpenOffice.org. Ankaŭ tie literumkontrolado de Esperanto funkcias tre bone, sed bedaŭrinde estas ne tute facile instali la Esperantan vortaron. Espereble mi iam trovos tempon por verki klarigojn pri tio. En mia programo temas pri la menuero “File->Wizards->Install new dictionaries...” ("Dosiero->Asistanto->Instali novajn vortarojn...). Provu tion.
Eĉ pli cetere, laŭ freŝa onidiro la aperonta versio 2.1 de OpenOffice.org haveblos ankaŭ kun tute Esperanta interfaco.
Die Wespen, von denen ich im vorigen Eintrag geschrieben habe, waren übrigens Ende August plötzlich weg. Ausgezogen. Oder doch nur auf Urlaub? Vielleicht waren sie ja in Italien – so wie wir.
Wenn sie uns gefragt hätten, hätten wir ihnen jedenfalls erzählt, dass wir unsere Reise nach Florenz samt dem Esperanto-Weltkongress nicht bereut haben.
Cetere la vespoj, pri kiuj mi parolis en la antaŭa afiŝo, fine de Aŭgusto subite estis for. Forloĝiĝintaj. Aŭ ĉu tamen nur feriantaj? Eble ili estis en Italujo – same kiel ni.
Se ili demandus al ni, ni ĉiuokaze rakontus, ke ni tute ne pentis nian vojaĝon al Florenco kaj al la Universala Kongreso.
Wenn ihr manchmal hier vorbeigeschaut habt, dann habt ihr sicher schon gesehen, dass wir längst wieder in Seoul sind. Das Semester hat begonnen und ist auch schon fast wieder zur Hälfte herum. Aber ich möchte nochmal mit Fotos ein bisschen auf den letzten, von uns sehr intensiv erlebten Sommer zurückschauen.
Se vi iafoje preterpasis ĉi tie, vi certe vidis, ke ni jam delonge revenis al Seulo. La semestro komenciĝis kaj ĝi ankaŭ jam preskaŭ duone pasis. Sed mi ŝatus ankoraŭfoje per fotoj rerigardi al la pasinta, por ni tre intense spertita somero.
Wie Gunnar in seinem letzten Kommentar ganz richtig geschrieben hat – die Fußballbegeisterung der Koreaner ist auf die letzte Weltmeisterschaft 2002 in Japan und Korea zurückzuführen. Damals überstand die koreanische Mannschaft überraschend die Vorrunde und kam dann bis ins Halbfinale. Am Ende war es der vierte Platz. Das hatten sich auch diesmal viele erhofft, aber leider, leider spielt Korea diesmal nach der Vorrunde nicht mehr mit.
Kiel Gunnar tute ĝuste skribis en sia lasta komento – la piedpilkada entuziasmo de la Koreoj radikas en la pasinta mondĉampioneco mondĉampionado en 2002 en Japanujo kaj Koreujo. Tiufoje la Korea teamo surprize travivis la grupan antaŭludadon, kaj venis ĝis en la duonfinalon. Finfine ili atingis la kvaran lokon. La samon esperis multaj ankaŭ ĉi-foje, sed bedaŭrinde, bedaŭrinde Koreujo ĉi-foje ne plu ludas post la grupa antaŭludado.
Sur la herbejo malantaŭ nia domo
Auf der Wiese hinter unserem Haus
Jes, kiel la kapobildo montras, ni nun estas en Germanujo ĝuante la belan somermezan veteron. Fakte ni longe ne vidis Germanan (nek Svedan) someron, ĉar pasintsomere ni ja estis en Usono. Ĉi-jare ni tamen plejparte estos ĉi tie en Schossin, sed en Aŭgusto ni vojaĝos al UK en Italujo, kaj al Vieno. Bertilo kredeble eĉ trovos kelkajn tagojn por revidi Stokholmon.
Ja, wie das Bild in der Kopfzeile zeigt, sind wir nun in Deutschland und genießen das schöne mittsommerliche Wetter. Wir haben tatsächlich lange keinen deutschen (und auch keinen schwedischen) Sommer gesehen, weil wir im vergangenen Sommer ja in den USA waren. In diesem Jahr werden wir größtenteils hier in Schossin sein, aber im August fahren wir nach Italien zum Esperanto-Weltkongress und nach Wien. Bertilo wird wahrscheinlich auch noch einige Tage Zeit haben um Stockholm wiederzusehen.
Hier in Korea brechen schon seit Wochen die Taxifahrer in helle Begeisterung aus, wenn ich sage, dass ich aus Deutschland bin. Am liebsten wären sie selbst jetzt in Deutschland und würden die Spiele der Fußball-Weltmeisterschaft live sehen. Seit langem hat die Vorfreude auf das Ereignis auch hier alle in Atem gehalten. Unter allen Dingen, die irgendwie mit der Weltmeisterschaft in Verbindung standen, mochte ich am liebsten die Fußball-Torte in unserer Bäckerei an der Ecke!
Jam de semajnoj la taksiŝoforoj ĉi tie en Koreujo fervore entuziasmiĝas, kiam mi diras, ke mi venas el Germanujo. Plej volonte ili mem estus nun en Germanujo por vidi surloke la ludojn de la monda piedpilkada ĉampioneco ĉampionado. Delonge ĉiujn ekscitis la antaŭgojo pri la evento. El ĉiuj tiuj aferoj, kiuj iel rilatas al la monda ĉampioneco ĉampionado, mi plej ŝatas la piedpilkadan torton en nia bakejo ĉe la stratangulo!
Birke ĵus blogis pri la libro kaj filmo “The Da Vinci Code”. Kiam mi tradukis la tekston, mi tuj stumblis sur la titolo: Kiel do traduki la nomon Da Vinci en Esperanton?
Birke hat gerade einen Eintrag über den Film und das Buch “The Da Vinci Code” geschrieben. Als ich den Text übersetzt habe, bin ich sofort über den Titel gestolpert: Wie soll ich den Namen Da Vinci ins Esperanto übersetzen?
Wir haben, wie so viele andere auch, das Buch “The Da Vinci Code” gelesen. Den Film haben wir noch nicht gesehen, aber seit er in den Kinos ist, erfreuen wir uns an so mancher Filmkritik, die ihn wollüstig zerfleischt.
Same kiel tiom da aliaj, ankaŭ ni legis la libron “The Da Vinci Code”. La filmon ni ankoraŭ ne vidis, sed de kiam ĝi estas en la kinejoj, ni ĝojas pri kelkaj filmrecenzoj, kiuj ĝin volupte disŝiras.
Die beste Rezension, die wir gelesen haben, stammt von Johan Croneman und ist im Dagens Nyheter erschienen. Leider kann ich sie hier natürlich nicht vollständig wiedergeben. Nur einen Absatz möchte ich (übersetzt) zitieren, weil er einfach genial ist. Es ist eine Parodie auf die ganze Geschichte:
La plej bona recenzo, kiun ni legis, venas de Johan Croneman, kaj aperis en la gazeto Dagens Nyheter. Bedaŭrinde mi kompreneble ne povas ĝin plene redoni ĝi tie. Nur unu alineon mi volas citi (en tradukita formo), ĉar ĝi estas simple genia. Ĝi estas parodio de la tuta rakonto:
Meine Bitterkeit kann natürlich auch darauf beruhen, dass ich (wie so viele andere) diese Geschichte eigentlich vor einigen Jahren selbst geschrieben habe, lange bevor Dan Brown sie abgeschrieben hat. Ich habe sie „Der Türen-Code“ genannt, und sie diskutierte die Möglichkeit, dass das Perlentor (das Tor zum Paradies) in Navestad bei Norrköping versteckt ist. Ein Ahnenforscher aus der Gegend jagt die Wahrheit zusammen mit einem hübschen Mädchen aus Ektorp (der einzigen lebenden Nachfahrin des ersten Bürgermeisters der Stadt). Die Polizei ist ihnen auf den Fersen, keiner weiß, warum. Die Antwort auf das Problem mit dem Tor findet sich sozusagen direkt davor: Addiert man alle Türen-Codes von ganz Norrköping, kann man herausfinden, wo der Weg nach Linköping ist. Die Krux ist, dass niemand dahin fahren will! Und kein Verlag wollte meine Geschichte haben.
Miajn maldolĉajn sentojn kompreneble ankaŭ povas kaŭzi tio, ke mi (kiel tiom da aliaj) efektive mem verkis tiun ĉi rakonton antaŭ kelkaj jaroj, longe antaŭ ol Dan Brown ĝin kopiis. Mi nomis ĝin “La Pordo-kodo”, kaj ĝi diskutis la eblon, ke la Perla Pordego (la pordo de la ĉielo) estas kaŝita en Navestad ekster Norrköping. Loka genealogiisto postkuras la veron kune kun bela junulino el Ektorp (la sola restanta posteulo de la unua urbestro de la urbo). La polico postvenas ĉe iliaj kalkanoj, neniu scias kial. La pordosolvilo estas por tiel diri surloka ŝlosilo: Se oni adicias ĉiujn pordokodojn, kiuj ekzistas en la tuta Norrköping, oni povas elruzi la vojon al Linköping. La problemo estas, ke neniu volas veturi tien! Kaj neniu eldonejo volis mian rakonton.
Manche unserer Leser können vielleicht diese Rezension von Johan Croneman auf Schwedisch im Ganzen lesen. Eine andere gute auf Englisch haben wir auch gefunden. Die deutschen Kritiken sind etwas vorsichtiger, mal weniger (diese Rezension in der FAZ), mal mehr (Rezension in der Süddeutschen).
Kelkaj el niaj legantoj eble povas legi la tutan recenzon de Johan Croneman en la Sveda. Ni trovis ankaŭ alian bonan en la Angla. La Germanaj recenzoj estas iom pli singardaj, kelkfoje malpli (ĉi tiu recenzo en la gazeto FAZ), kelkfoje pli (Recenzo en la gazeto Süddeutsche Zeitung).
Wir fragen uns, warum gerade dieser Film solche Kritiken provoziert. Er ist nach allem, was wir von anderen gehört und darüber gelesen haben, nicht besonders herausragend: ohne Spannung, langatmig, platt und zu nah am Buch. Aber warum diese Schadenfreude der Kritiker? Liegt es daran, dass soviel Theater um das Buch und dann im Vorfeld auch um den Film gemacht wurde und dass jetzt alle zugleich enttäuscht und schadenfroh sind?
Ni demandas al ni, kial ĝuste tiu ĉi filmo provokas tian kritikon. Laŭ ĉio, kion ni aŭdis de aliaj aŭ mem legis pri la filmo, ĝi ne estas aparte elstara: sensuspensa, teda, plata kaj tro laŭa al la libro. Sed kial tia malica ĝojo ĉe la kritikistoj? Ĉu pro tio, ke estis tiom da bruo pri la libro, kaj poste ankaŭ anticipe pri la filmo, kaj ke nun ĉiuj estas same elrevigitaj kiel ankaŭ malice ĝojaj?